Czeremcha wiosenna

Niby takie same a jakże inne

Nareszcie słońce i radość no może nie do końca

Piękny dzień. Ogród Botaniczny w Warszawie zaczyna budzić się ze snu. Byłam tam aby zobaczyć i czuć piękno kwitnącej magnolii. Co za radość. Zapomniałam o wszystkim co złe. On wrócił niestety. Ale magnolie pozwoliły zapomnieć.

Chora no i co z tego

Jak chora to powinnaś leżeć w łóżku. Jak chora to powinnaś iść na zwolnienie. Jak chora to chora. Ale ja nie mogę iść na zwolnienie, ja nie mogę nie chodzić do pracy. Ja nie mogę. Dlaczego?  Dlaczego? Dlaczego?

Moje wiosenne mazianie

Radość z ciszy

Jesteśmy sami. Jest nam dobrze. Jest spokój. Jest cisza. Jest dobrze. Niestety on dzwoni, liczy na to, że się złamię i powiem wróć. Tak, wiem, że to nastąpi ale na razie chcę aby ten spokój trwał jeszcze długo. Może nie dam rady ale staram się.

Moje zapominanie

Po świętach

Świąteczne zapominanie

Świąteczne zapominanie

Postaram się

Niech będą radosne, chyba nie dla mnie, no może się postaram.

Niech będą rodzinne, chyba nie dla mnie, no może się postaram.

Niech będą spokojne, chyba nie dla mnie, no może się postaram.

Postaram się aby nas dwoje cieszyło się z nas dwoje.

Dobrze, że Go mam.

Po raz kolejny

Ile jeszcze trzeba przeżyć, żeby nie załamać się do końca. Na ile starczy mi sił by pokonać lęk przed samotnością.

Samotność ? Jaka samotność, mam przecież syna.

Muszę to skończyć.

Ta huśtawka mnie rujnuje.

Święta radości muszą być radosne.

Nie poddam się już. Nie uwierzę. Nie wybaczę.